Έχετε σκεφτεί ποτέ, πόσες φορές και σε πόσες περιστάσεις υπήρξατε πραγματικά ο εαυτός σας; Πόσες φορές προσποιηθήκατε κάποιον άλλον, προσαρμόσατε τις ανάγκες σας και τα θέλω σας, απλά για να μην ταράξετε τα νερά στις σχέσεις σας;
Κι όχι δεν μιλάω για τις ερωτικές σχέσεις εκεί ίσως να χρειάζεται και λίγη προσποίηση (λίγη το τονίζω!!) πιο πολύ για να πλανάται ένα μυστήριο. Αναφέρομαι στις άλλες σχέσεις τις διαπροσωπικές , τις στιγμές που βγαίνεις για να διασκεδάσεις , για να συμβουλεύσεις , για να συμβουλευτείς. Σε εκείνες τις φιλικές σχέσεις αναφέρομαι , στις οποίες θεωρητικά πάντα , όλοι είμαστε ο εαυτός μας,'' γιατί είμαστε με φίλους και δεν χρειάζεται να προσποιούμαστε'' ,΄΄ γιατί οι φίλοι μας μας ξέρουν και βλέπουν το πραγματικό μας πρόσωπο''. Αλήθεια;;;
Όλα αυτά τα πιστεύεις μέχρι ενός σημείου , εξειδανικεύεις τους φίλους σου στην εφηβεία , χρειάζεσαι τους φίλους μεγαλώνοντας. Πόσο καλά όμως τους ξέρεις και σε ξέρουν; Πόσο σίγουρος είσαι ότι σε όλες τις στιγμές , σε όλες τις πτυχές της φιλίας σας ήταν αληθινοί; Πόσο σίγουροι είμαστε ότι κάθε στιγμή δείχνουμε κι εμείς οι ίδιοι τον πραγματικό μας εαυτό;
Όταν η σχέση μετράει εποχές και χρόνους, αρχίζει να φθείρεται και περνάει από κύματα , τότε απαιτεί την αλήθεια κι είναι επιλογή του καθενός από μας να δείξει την αληθινή του πλευρά , αλλά να απαιτήσει και το αληθινό πρόσωπο του φίλου του.
Και για σένα που σκέφτεσαι ότι όλο θεωρίες και ηθικολογίες είμαστε , θα σου πω πως ναι έχεις δίκιο. ίσως όλα αυτά περί αληθείας να είναι ουτοπικά , υπάρχουν όμως άνθρωποι εκεί έξω που ζητάνε τον πραγματικό μας εαυτό και είναι διατεθειμένοι να δείξουν κι εκείνοι τη δική τους αλήθεια. Κι αν το ζήσεις αυτό , τότε θα καταλάβεις τη σημασία του. Τότε και μόνο θα νιώσεις μια φοβερή ανακούφιση, όταν θα στέκεσαι εκεί και θα σαι ο εαυτός σου , να σκέφτεσαι και να το λες ,να νιώθεις και να το δείχνεις χωρίς επικρίσεις και κομπλεξισμούς .
Αυτός είναι και ο πραγματικός φίλος, ο συνοδοιπόρος κι η οικογένειά σου , εκείνος που θα εμπιστευτείς τόσο, ώστε να είσαι και να φέρεσαι όπως νιώθεις, να τολμάς να πεις και την πιο κρυφή σου επιθυμία , τον μεγαλύτερο σου φόβο γιατί θα ξέρεις πως δεν θα κριθείς για αυτά.
Προσοχή όμως μην πέσεις στην παγίδα , χωρίς ανταπόκριση, θα πρέπει κι εσύ να απαιτήσεις την αλήθεια , μόνος του κανείς δεν κατάφερε τίποτα. Και φυσικά μην έχεις ουτοπίες και μη σκεφτείς πως έτσι μπορείς να είσαι με όλους. ΌΧΙ δεν μπορείς. Δεν είναι όλοι οι άνθρωποι που έχεις δίπλα σου ικανοί ή δυνατοί να αντέξουν το βάρος της πραγματικότητας. Δοκίμασε και κάνε τη σωστή επιλογή , ίσως να μην βρεις τον πραγματικό σου φίλο εύκολα,θέλει δουλειά και προσπάθεια! Θέλει ψάξιμο!
Δεν υπάρχει όμως μεγαλύτερη ευλογία από την αληθινή φιλία. Ο αληθινός σου εαυτός , δεν θα χει πια ανασφάλειες , θα τον αποδέχονται και θα τον εκτιμούν χωρίς δεύτερες και τρίτες σκέψεις , χωρίς προσπάθεια απλά και μόνο για αυτό που είναι.
υ.γ Η εκτίμηση , ο θαυμασμός , η αγάπη κερδίζονται! όχι εύκολα πρέπει να δώσεις μάχη για αυτά κάτι να θυσιάσεις, κάτι να χάσεις απο σένα. Τα δώρα της ασφάλειας και της σιγουριάς που σου προσφέρουν , κάνουν να αξίζει την κάθε θυσία σου!!!!
Ματίνα Στυλίδου
Κι όχι δεν μιλάω για τις ερωτικές σχέσεις εκεί ίσως να χρειάζεται και λίγη προσποίηση (λίγη το τονίζω!!) πιο πολύ για να πλανάται ένα μυστήριο. Αναφέρομαι στις άλλες σχέσεις τις διαπροσωπικές , τις στιγμές που βγαίνεις για να διασκεδάσεις , για να συμβουλεύσεις , για να συμβουλευτείς. Σε εκείνες τις φιλικές σχέσεις αναφέρομαι , στις οποίες θεωρητικά πάντα , όλοι είμαστε ο εαυτός μας,'' γιατί είμαστε με φίλους και δεν χρειάζεται να προσποιούμαστε'' ,΄΄ γιατί οι φίλοι μας μας ξέρουν και βλέπουν το πραγματικό μας πρόσωπο''. Αλήθεια;;;
Όλα αυτά τα πιστεύεις μέχρι ενός σημείου , εξειδανικεύεις τους φίλους σου στην εφηβεία , χρειάζεσαι τους φίλους μεγαλώνοντας. Πόσο καλά όμως τους ξέρεις και σε ξέρουν; Πόσο σίγουρος είσαι ότι σε όλες τις στιγμές , σε όλες τις πτυχές της φιλίας σας ήταν αληθινοί; Πόσο σίγουροι είμαστε ότι κάθε στιγμή δείχνουμε κι εμείς οι ίδιοι τον πραγματικό μας εαυτό;
Όταν η σχέση μετράει εποχές και χρόνους, αρχίζει να φθείρεται και περνάει από κύματα , τότε απαιτεί την αλήθεια κι είναι επιλογή του καθενός από μας να δείξει την αληθινή του πλευρά , αλλά να απαιτήσει και το αληθινό πρόσωπο του φίλου του.
Και για σένα που σκέφτεσαι ότι όλο θεωρίες και ηθικολογίες είμαστε , θα σου πω πως ναι έχεις δίκιο. ίσως όλα αυτά περί αληθείας να είναι ουτοπικά , υπάρχουν όμως άνθρωποι εκεί έξω που ζητάνε τον πραγματικό μας εαυτό και είναι διατεθειμένοι να δείξουν κι εκείνοι τη δική τους αλήθεια. Κι αν το ζήσεις αυτό , τότε θα καταλάβεις τη σημασία του. Τότε και μόνο θα νιώσεις μια φοβερή ανακούφιση, όταν θα στέκεσαι εκεί και θα σαι ο εαυτός σου , να σκέφτεσαι και να το λες ,να νιώθεις και να το δείχνεις χωρίς επικρίσεις και κομπλεξισμούς .
Αυτός είναι και ο πραγματικός φίλος, ο συνοδοιπόρος κι η οικογένειά σου , εκείνος που θα εμπιστευτείς τόσο, ώστε να είσαι και να φέρεσαι όπως νιώθεις, να τολμάς να πεις και την πιο κρυφή σου επιθυμία , τον μεγαλύτερο σου φόβο γιατί θα ξέρεις πως δεν θα κριθείς για αυτά.
Προσοχή όμως μην πέσεις στην παγίδα , χωρίς ανταπόκριση, θα πρέπει κι εσύ να απαιτήσεις την αλήθεια , μόνος του κανείς δεν κατάφερε τίποτα. Και φυσικά μην έχεις ουτοπίες και μη σκεφτείς πως έτσι μπορείς να είσαι με όλους. ΌΧΙ δεν μπορείς. Δεν είναι όλοι οι άνθρωποι που έχεις δίπλα σου ικανοί ή δυνατοί να αντέξουν το βάρος της πραγματικότητας. Δοκίμασε και κάνε τη σωστή επιλογή , ίσως να μην βρεις τον πραγματικό σου φίλο εύκολα,θέλει δουλειά και προσπάθεια! Θέλει ψάξιμο!
Δεν υπάρχει όμως μεγαλύτερη ευλογία από την αληθινή φιλία. Ο αληθινός σου εαυτός , δεν θα χει πια ανασφάλειες , θα τον αποδέχονται και θα τον εκτιμούν χωρίς δεύτερες και τρίτες σκέψεις , χωρίς προσπάθεια απλά και μόνο για αυτό που είναι.
Ματίνα Στυλίδου
