ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΓΥΜΝΑΣΤΗΡΙΟ .... (2)

Η ΠΡΩΤΗ ΜΕΡΑ

Νωρίς το απογευματάκι φορέσαμε φόρμες πιάσαμε μαλλί, λίγη πούδρα έτσι για το γαμώτο και ξεκινήσαμε...Μπαίνοντας στο γήπεδο μια και μόνη σκέψη κάναμε γιατί δεν παρακολουθήσαμε ποτέ αγώνες της ομάδας ( καταλαβαίνετε το γιατί...) με πολύ αργό και πλάγιο βήμα προσπεράσαμε το γήπεδο και την προπόνηση που εκτυλισσόταν εκείνη την ώρα ( με πόνο ψυχής) και ψάχναμε να βρούμε την αίθουσα γυμναστικής.Μια συμπαθητική κυρία εμφανίστηκε μπροστά μας και μας καθοδήγησε, μας ενημέρωσε για το πρόγραμμα , μας έδειξε τα αποδυτήρια και ετσι πολυ απλά πολυ ταπεινά .... βγάλαμε ρούχα και παπούτσια και μπήκαμε στην αίθουσα μ' ενα χαμόγελο πλατύ και με διάθεση στο ζενίθ....

Αφού γνωρίσαμε τη γυμνάστρια που ήταν κι η μόνη που δεν είχε γεννηθεί στο β΄ παγκόσμιο πόλεμο πιάσαμε βαράκια , ξύλα και στρώματα και σταθήκαμε στη σειρά...Δεν σας κρύβω πως για τα πρώτα είκοσι λεπτά ήμασταν πολυ χαρούμενες και άνετες οι ασκήσεις ήταν παιχνιδάκι κι ως νεότερες σε ηλικία στο γκρούπ ... ε πουλούσαμε και λίγο μούρη....Μαύρη η ώρα κι η στιγμή που κάτσαμε στο στρώμα.... και δώστου πόδι ψηλά και κρατήστε το,,, και πάρτε τα βαράκια και χέρια πόδια μαζί και ψηλά και λυγίστε και έξω οι αγκώνες....ο εφιάλτης είχε ξεκινήσει...με τη Τζέση και τη Τζίνα  να τα καταφέρνουν κάπως καλύτερα , εγώ βαριγκομούσα και καταριόμουνα.... και πάμε πάλι ψηλά τα πόδια τεντώστε, μαζέψτε....στα μισά της ώρας η γυμνάστρια είχε ήδη μάθει το ονομά μου , εγώ απο τις τόσες εντολές και τον πόνο στα παράλυτα πόδια μου πλέον, έπαιρνα λάθος πληροφορίες κοίταζα τη Τζέση , κοίταζα τη Τζίνα και δώστου παλι....και πάνω η λεκάνη και κάτω πόδια, χέρια... ένας κακός χαμός (ευτυχώς δηλαδή που η όλη ιστορία κράτησε μόνο μια ώρα).

 Με τα πόδια μας παράλυτα και το χαμόγελο να χει σβήσει απο το πρόσωπο γυρίσαμε με τη Τζίνα και κοιτάξαμε την υπόλοιπη τάξη. Όλες οι κυρίες παρ ' όλη την ηλικία τους έδειχνα εξαιρετικά άνετες και χαλαρές σαν απλά να χανε περπατήσει μέχρι την κουζίνα το ίδιο και η Τζέση την οποία θαυμάσαμε για το κουράγιο της ....Πόοσο άσχημα νιώσαμε εκείνη την ώρα με τις γυναίκες  με τα τριπλά μας χρόνια και οι αντοχές ψηλά....ρεζιλιιιικι....Με μεγάλη προσπάθεια κι αλληλοβοήθεια σηκωθήκαμε απο τα στρώματα και κατευθηνθήκαμε προς τα αποδυτήρια...μαζέψαμε πράγματα και βγήκαμε....περπατούσαμε  με το μυαλό κι όχι με τα πόδια...κουτσά, στραβά (στην κυριολεξία) φθάσαμε σπίτια μας και το δράμα τελείωσε...Ήμασταν ενθουσιασμένες όχι μόνο γιατί γυμναστήκαμε αλλά γιατί καταφέραμε να βγάλουμε το πρόγραμμα.,...νιώσαμε ντροπή γιατί ενω στην αρχή πουλούσαμε μούρη τελικά οι κυρίες μας έβαλαν γυαλιά...φοβόμασταν το πως θα σηκωθούμε απο το κρεβάτι αύριο...Σε δυο μέρες θα επιστρέφαμε ελπίζοντας πως θα βελτιωνόντουσαν τα πράγματα....

                                               ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΕ.....

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΓΥΜΝΑΣΤΗΡΙΟ....

ΤΑ ΠΡΟΕΟΡΤΙΑ....
 

 Το καλοκαίρι πλησιάζει και ειδικά με τα ''αστεία'' που έκανα ο καιρός με τους 20 βαθμούς  στα μέσα του Φλεβάρη, θορυβήθηκα δεν σας κρύβω η γυναίκα, ένα άγχος άρχισε να με κατατρώει και η σκηνή της πρώτης μου εξόρμησης στην παραλία θύμισε ψυχολογικό θρίλερ,(ξέρετε απο αυτά που όλοι κάτι σκέφτονται αλλά κανένας δεν εκφράζει τις πιο διεστραμμένες σκέψεις του), όταν συνήλθα απο την τρομερή σκηνή και είδα το τρομοκρατημένο ύφος της Τζέσης και της Τζίνας (φυσικά και δεν υπάρχουν τέτοια ονόματα..απλά δεν ήθελα να θίξω οικογένειες) σκέφτηκα πως οι 4 μήνες που είχαμε μπροστά μας μέχρι το καλοκαίρι έφθαναν και περίσσευαν για να ξεκινήσουμε γυμναστήριο...

Νομίζω πως το να το πάρουμε απόφαση ήταν το πιο εύκολο σε όλη την ιστορία...Το δεύτερο μας βήμα ήταν να βρούμε τι είδους γυμναστική θέλαμε να κάνουμε,διότι δεν μας ταίριαζε να κάνουμε κάτι κοινότυπο και φυσιολογικό, μια ήπια άσκηση βρε παιδί μου έτσι να διορθώσουμε κάτι πραγματάκια... θέλαμε να κάνουμε κορμάρες, είχαμε θέσει ψηλά τον πήχη...Έπειτα απο διαβουλεύσεις και συζητήσεις που μας πήραν τουλάχιστον μια βδομάδα ( γιατί σας κάνει εντύπωση;; να κάναμε κανένα λάθος και να μην χαιρόμασταν καλοκαίρι;;;;), η απόφαση πάρθηκε θα κάναμε ζούμπα και εντάξει αν δεν βρίσκαμε ζούμπα θα κάναμε χορό και εντάξει αν δεν βρίσκαμε χορό θα κάναμε αερόμπικ και εντάξει γυμναστική να ταν και δεν θα 'χαμε θέμα....

  Αφού αποφασίσαμε για το τι είδους γυμναστική θέλαμε ( ναι, αποφασίσαμε...απλά έχουμε κι εναλλακτικές) ρίξαμε μια ματιά στο μπάτζετ μας το οποίο ήταν πενιχρό, μικρό και φτωχό , έτσι λοιπόν γυμναστήριο δεν μας έπαιρνε να πάμε, ( έχουν προσφορές και μάλιστα καλές αλλά πρέπει να προπληρώσεις όλο το χρόνο και ντούκου), η επιλογή να πηγαίνουμε ελεύθερα στα γήπεδα και στα μηχανήματα του δήμου δεν μας φαινόταν καλή καθώς ήταν βέβαιο πως δεύτερη βδομάδα δεν θα μας έβλεπε...Η μόνη μας ελπίδα ήταν η γυμναστική επι πληρωμή χαμηλής τιμής ευτυχώς γυμναστική που παρείχε ο δήμος...Γραφτήκαμε και με χαρά και ενθουσιασμό ξεκινήσαμε....

                                       ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΕ....

υ.γ το παρών κομμάτι θα αφηγείτε με χιουμοριστική διάθεση , την προσπάθεια μας να γυμναστούμε και να αλλάξουμε το σώμα μας....Στόχος να παροτρύνει κι όλες εσας να ξεκινήσετε μια άθληση καθώς όπως θα δείτε μπορεί να γίνει άκρως διασκεδαστικό....

Μήπως ο έρωτας μας κάνει μερικές φορές να χάνουμε την αξιοπρέπειά μας;

Όταν γίνεσαι χαλί να σε πατήσει, όταν παρακαλάς να μην σε αφήσει, όταν για να τον ευχαριστήσεις κάνεις πράγματα που σε εκθέτουν στον εαυτό σου, τότε η αξιοπρέπειά σου έχει πάει περίπατο.

Μερικές φορές μπαίνει στη ζωή σου ένας άνθρωπος που σε κάνει να αλλάξεις κοσμοθεωρία. Να πετάξεις στα σύννεφα από ευτυχία και να εθιστείς στη χημεία του. Κι αν κάτι πάει λάθος, αν κάτι δεν κολλήσει, τότε επακολουθεί χάος. 

Ξεχνάς τα πάντα, καταπατάς όλες τις αρχές που δομούν την προσωπικότητά σου και το μόνο που σε νοιάζει είναι να συνεχίσει να είναι στη ζωή σου με οποιοδήποτε κόστος. Εθισμένη στη δική του “ουσία”, πονάς χωρίς αυτή και είσαι διατεθιμένη να θυσιάσεις ακόμα και την αξιοπρέπειά σου. 

“Η αξιοπρέπεια είναι η αξία που δίνουμε στις αρχές μας, στα πρέπει μας, σε αυτό που αισθανόμαστε ότι έχουμε χρέος απέναντι στον εαυτό μας” εξηγεί η ψυχολόγος Χρυσούλα Μαυράκη. 

Κι εκεί ακριβώς είναι που μπερδεύονται τα πράγματα. Αξιοπρέπεια σημαίνει σέβομαι τον εαυτό μου και δεν τον “υποβαθμίζω”, ενώ για σένα ξαφνικά όλοι οι ορισμοί αλλάζουν και πιστεύεις πως διεκδικώντας πίσω κάποιον ή προσπαθώντας να κάνεις τα πάντα για να τον κρατήσεις κοντά σου, αυτό είναι αξιοπρέπεια, αυτό είναι σεβασμός... γιατί ακολουθείς το πιο μεγάλο “θέλω” σου χωρίς να υπολογίζεις τίποτα. 

Δεν είναι έτσι...
Τον θέλεις. Και τον θέλεις τόσο που δεν του λες ποτέ “όχι”. Σαν κακομαθημένο παιδί συνεχίζει να ζητάει πράγματα κι εσύ ξεπερνάς μέχρι και τα ηθικά σου διλήμματα... 

“Δεν μπορώ να κάνω πράγματα επειδή μου τα ζητάει ο άλλος αν εγώ θεωρώ ότι με θίγουν ως άτομο. Δεν μπορώ να κάνω τον εαυτό μου χαλάκι να σκουπίσει τα πόδια του ο αγαπημένος μου μόνο και μόνο γιατί τον αγαπάω, αλλά έχω χάσει το σεβασμό στον εαυτό μου και την προσωπικότητά μου, την οποία έχω κάνει ανύπαρκτη” σημειώνει η κ.Μαυράκη. 

Έχεις σκύψει το κεφάλι στις επιθυμίες του και έχεις ξεχάσει τις δικές σου. Έχεις τυφλωθεί από τον έρωτα και έχεις παραδοθεί άνευ όρων. Έχεις παραδόσει και τον εαυτό σου τον ίδιο στην κατοχή του. Θεωρείς πως έρωτας είναι να ικανοποιείς κάθε ανάγκη του ή μερικές φορές τρομάζεις μήπως η άρνηση τον ξενερώσει και τον απομακρύνει από κοντά σου. 

Μόλις έχεις χάσει την αξιοπρέπειά σου. Μόλις μπήκες στα χωράφια της υπερβολής, ξεπούλησες τις αρχές σου προκειμένου να είσαι με κάποιον που θέλεις να είναι στη ζωή σου. 
Λυπάμαι, αλλά η θυσία της προσωπικής αξιοπρέπειας, όμως έχει δείξει η ζωή, τιμωρείται. Κι ο σύντροφος, του οποίου έχεις γίνει χαλί και σε πατάει, θα σε αφήσει κατά πάσα πιθανότητα για τον ίδιο ακριβώς λόγο. 

“Δεν γίνεται να κάνεις πράγματα επειδή σου τα ζητά, ούτε θα κάνεις πράγματα που νομίζεις ότι θέλει για να κρατήσεις τη σχέση, αλλά που θα σε κάνουν να αηδιάζεις με τον ίδιο σου τον εαυτό” τονίζει η Χρυσούλα Μαυράκη. Που είναι ο αυτοσεβασμός σου; 

“Αν ο καλός σου, για παράδειγμα σε θέλει για να είσαι ερωτική, να κυκλοφορείς με ένα dress code που εσένα δεν σε εκφράζει, δεν θα θυσιάσεις την προσωπική σου αξιοπρέπεια για να αρέσεις στον καλό σου. Θα βρεις μια λύση, αλλά δεν θα γίνεις “φτηνή” για να του αρέσεις. Αυτό θα πει αξιοπρέπεια” συνεχίζει η ψυχολόγος. 

Αξιοπρέπεια στη σχέση... 
“Όταν είμαστε σε μία σχέση αξιοπρέπεια θεωρείται το να σέβομαι τον εαυτό μου, τον αγαπημένο μου και τη σχέση μου. Πρέπει λοιπόν πριν από όλα να σέβομαι τις δικές μου αρχές”.

“Κρατώ την αξιοπρέπειά μου απέναντι στον σύντροφό μου είναι να σέβομαι και τα θέλω και τα πρέπει εκείνου. Για παράδειγμα, δεν θα ανέβω στο τραπέζι να χορέψω θίγοντας τη δική του αξιοπρέπεια, ακόμη κι αν εμένα η δική μου αξιοπρέπεια το επιτρέπει. 
Δηλαδή όταν είμαι αξιοπρεπής σέβομαι τον εαυτό μου, σέβομαι και τον σύντροφό μου και δεν τον εκθέτω σε δύσκολες καταστάσεις, δεν κάνω πράγματα που δεν του αρέσουν, δεν τον βάζω σε δοκιμασία” εξηγεί η κ.Μαυράκη. 

Αν πω: “όχι, δεν θα του στείλω μήνυμα για να μην ρίξω την αξιοπρέπειά μου” αυτό σημαίνει εγωισμός. Το να στείλεις ένα μήνημα ή να πάρεις ένα τηλέφωνο μετά από έναν καυγά δεν θίγει την προσωπικότητά σου. 

“Αξιοπρέπεια σημαίνει να σέβομαι τη σχέση μου. Δεν θα πέσω στα πατώματα και θα εκλιπαρώ τον έρωτά του, ούτε θα γίνομαι ενοχλητική, φορτική και ένα είδος “ολέθριας σχέσης”... Να σχεδιάζω φοβερές και τρομερές καταστάσεις για να τον κρατήσω. Δηλαδή δεν θα τον πιέσω. Θα κρατήσω την αξιοπρέπειά μου και παρότι θα ήθελα πολύ να είμαστε μαζί, δεν θα του επιβάλλω την παρουσία μου, ούτε θα εκλιπαρήσω τη συμπάθειά του, ούτε θα προσπαθήσω να τον ενοχοποιήσω ακολουθώντας ακραίες συμπεριφορές” σημειώνει η ψυχολόγος.

“Κρατώ την αξιοπρέπειά μου λοιπόν σημαίνει ότι δεν θα προσπαθήσω να κρατήσω τη σχέση κάνοντας τον εαυτό μου να δείχνει γελοίος, μηδαμινός, ενοχλητικός ακόμα και παραβατικός μόνο και μόνο (πχ ανεβάζω φωτογραφίες του στο internet και τον εκθέτω) για να κρατήσω τη σχέση. 

Κρατάω την αξιοπρέπειά μου σημαίνει ότι δεν εγκαταλείπω με την πρώτη -μην το πάμε στην άλλη άκρη... κα αν μου πει “όχι, τελείωσε”, δεν φτάνω στην υπερβολή, δεν ξεπερνάω τα όρια και όπως σέβομαι τον εαυτό μου και τα δικαιώματά μου έτσι σέβομαι τα δικαιώματα και την προσωπικότητα του συντρόφου”. 
                                                                            Χρυσούλα Κουτελιέρη - Μαυράκη
                                            ΠΗΓΗ: TLIFE