H ιστορία μας τέλειωσε και τώρα πια το πήρα απόφαση!!
Καιρός ήταν...
Νίκησαν...
Νίκησες...
Έχασα κι αυτό είναι που με πειράζει περισσότερο, ότι έπαιξα κι έχασα!! Και δεν μ αρέσει να χάνω...
Όταν χάνεις κάτι σημαίνει αυτομάτως πως πρέπει να μάθεις να ζεις με την απώλειά του , τίποτα πια δεν περνάει από το χέρι σου , η μόνη δουλειά σου να προσαρμοστείς στις καινούριες συνθήκες...
Θέλω δεν θέλω πρέπει να σ αφήσω πίσω πια, να προχωρήσω , να μην σ αναζητώ , να μην σε ψάχνω. Μου στέρησες ακόμα και το δικαίωμα να μιλάω για σένα, να παραπονιέμαι , να διαμαρτύρομαι , να γκρινιάζω , να αναλύω τα λόγια , τις κινήσεις , τη στάση σου.
Μου στέρησες την ελπίδα, δεν ελπίζω πια ότι θα έρθεις , δεν περιμένω μέσα στη μέρα ένα σου σημάδι , ένα κάλεσμα δικό σου , δεν ελπίζω ότι κάτι θα αλλάξει μεταξύ μας, δεν κάνω όνειρα πια...
Με χαστούκισε τόσο δυνατά η πραγματικότητα που νιώθω ακόμα να ζαλίζομαι...
Μου στέρησες εσένα κι αυτό είναι που με πονάει περισσότερο , δεν θα σ αγγίζω , δεν θα σου μιλάω , δεν θα σ ακούω και δεν θα σε βλέπω πια...
Αλλάζω πάλι λοιπόν , μεταμορφώνομαι ξανά... Παίρνω το χρόνο , τα όνειρα, τις ελπίδες, τα αισθήματά μου , τα στριμώχνω σε μια βαλίτσα και φεύγω...
Μη φοβάσαι δεν θα γυρίσω να σε δω, δεν θα σε κοιτάξω στα μάτια.. όχι από ντροπή αλλά από φόβο , από φόβο μήπως καταλάβεις πίσω από τον εγωισμό μου ότι τίποτα απ όσα κάνω δεν τα έχω επιλέξει. Ναι , θα φύγω γυρνώντας σου την πλάτη γιατί έτσι θα σ εκδικηθώ , αν σου δείξω ότι τίποτα δεν σήμαινες για μένα , για να μη δεις ότι κλαίω , να μην καταλάβεις...
Θέλω να πιστεύεις πως φεύγω με ψηλά το κεφάλι , πως δεν σε υπολογίζω , ότι η ιστορία μας ήταν μια παρένθεση στα καλύτερα που θα έρθουν στη ζωή μου...
Θέλω να πιστέψεις ότι δεν θα γυρίσω, να σε πληγώσει η απουσία μου , να μετανιώσεις...
Ξέρω ότι δεν θα σε νοιάζει , ίσως να μην καταλάβεις τίποτα απ όλα αυτά, αλλά άσε με να τα πιστεύω είναι το τελευταίο που μου χει μείνει...
Υ.γ Πάντα θα ελπίζω αυτό δεν μπορείς να μου το στερήσεις, πάντα θα ελπίζω ότι εμείς θα βρεθούμε ξανά μαζί...
(για την Γεωργία Κ.)
Ματίνα Στυλίδου
Καιρός ήταν...
Νίκησαν...
Νίκησες...
Έχασα κι αυτό είναι που με πειράζει περισσότερο, ότι έπαιξα κι έχασα!! Και δεν μ αρέσει να χάνω...
Όταν χάνεις κάτι σημαίνει αυτομάτως πως πρέπει να μάθεις να ζεις με την απώλειά του , τίποτα πια δεν περνάει από το χέρι σου , η μόνη δουλειά σου να προσαρμοστείς στις καινούριες συνθήκες...
Θέλω δεν θέλω πρέπει να σ αφήσω πίσω πια, να προχωρήσω , να μην σ αναζητώ , να μην σε ψάχνω. Μου στέρησες ακόμα και το δικαίωμα να μιλάω για σένα, να παραπονιέμαι , να διαμαρτύρομαι , να γκρινιάζω , να αναλύω τα λόγια , τις κινήσεις , τη στάση σου.
Μου στέρησες την ελπίδα, δεν ελπίζω πια ότι θα έρθεις , δεν περιμένω μέσα στη μέρα ένα σου σημάδι , ένα κάλεσμα δικό σου , δεν ελπίζω ότι κάτι θα αλλάξει μεταξύ μας, δεν κάνω όνειρα πια...
Με χαστούκισε τόσο δυνατά η πραγματικότητα που νιώθω ακόμα να ζαλίζομαι...
Μου στέρησες εσένα κι αυτό είναι που με πονάει περισσότερο , δεν θα σ αγγίζω , δεν θα σου μιλάω , δεν θα σ ακούω και δεν θα σε βλέπω πια...
Αλλάζω πάλι λοιπόν , μεταμορφώνομαι ξανά... Παίρνω το χρόνο , τα όνειρα, τις ελπίδες, τα αισθήματά μου , τα στριμώχνω σε μια βαλίτσα και φεύγω...
Μη φοβάσαι δεν θα γυρίσω να σε δω, δεν θα σε κοιτάξω στα μάτια.. όχι από ντροπή αλλά από φόβο , από φόβο μήπως καταλάβεις πίσω από τον εγωισμό μου ότι τίποτα απ όσα κάνω δεν τα έχω επιλέξει. Ναι , θα φύγω γυρνώντας σου την πλάτη γιατί έτσι θα σ εκδικηθώ , αν σου δείξω ότι τίποτα δεν σήμαινες για μένα , για να μη δεις ότι κλαίω , να μην καταλάβεις...
Θέλω να πιστεύεις πως φεύγω με ψηλά το κεφάλι , πως δεν σε υπολογίζω , ότι η ιστορία μας ήταν μια παρένθεση στα καλύτερα που θα έρθουν στη ζωή μου...
Θέλω να πιστέψεις ότι δεν θα γυρίσω, να σε πληγώσει η απουσία μου , να μετανιώσεις...
Ξέρω ότι δεν θα σε νοιάζει , ίσως να μην καταλάβεις τίποτα απ όλα αυτά, αλλά άσε με να τα πιστεύω είναι το τελευταίο που μου χει μείνει...
Υ.γ Πάντα θα ελπίζω αυτό δεν μπορείς να μου το στερήσεις, πάντα θα ελπίζω ότι εμείς θα βρεθούμε ξανά μαζί...
(για την Γεωργία Κ.)
Ματίνα Στυλίδου
