Πόσο λυπάμαι τους ιστορικούς του μέλλοντος, αν θα υπάρχουν τέτοιοι... Άραγε τι θα γράψουν για τις εποχές που ζούμε, πως θα ονομάσουν την ιστορική αυτή περίοδο που ο άνθρωπος δεν είναι τίποτα άλλο απο έναν αριθμό , έναν συντελεστή στους υπολογισμούς του χρήματος!
Ίσως την αποκαλέσουν ''Δεύτερο Μεσαίωνα'', ή ''Τα πιο Σκοτεινά χρόνια'', ή ''η εποχή που ο άνθρωπος δεν είχε καμία αξία''.
Και καλά εντάξει για την Αμερική πάντα γνωρίζαμε οτι είναι αυτή που προκαλεί τους πολέμους στο όνομα της δήθεν σωτηρίας των λαών ή καλύτερα του πετρελαίου.
Η Ευρώπη όμως ήταν αυτή που κράταγε τις ισορροπίες, που παρήγαγε πολιτισμό και τον διοχέτευε στον υπόλοιπο κόσμο, ''η Ευρώπη των εθνών, η Ευρώπη των λαών''.
Μια Ευρώπη που ειρωνικά τιμήθηκε το 2012 με το Νόμπελ Ειρήνης , την ώρα που είχε διαιρεθεί σε δυο μέρη κι είχε αναγκάσει τη νότια πλευρά της να ζει στη φτώχεια και στην εξαθλίωση,στο όνομα ενός χρέους που κανείς ποτέ δεν κατάλαβε πως δημιουργήθηκε και πως διογκώθηκε. Οδήγησε τον λαό της στην αυτοκτονία , βάζοντας ως θεμέλιο λίθο το χρήμα, απαιτώντας να το πάρει πίσω διπλά ή τριπλά χωρίς να ενδιαφέρεται για το πώς.
Στην Ελλάδα μας λοιπόν, έρχονται συνεχώς πρόσφυγες και οικονομικοί μετανάστες, γινόμαστε μια μεγάλη αποθήκη ψυχών κι όσο κι αν βοηθήσουμε τους ανθρώπους αυτούς δεν θα καταφέρουμε τίποτα. Δεν μπορούμε να τους προσφέρουμε κάτι σημαντικό , το δικαίωμα να έχουν μια αξιοπρεπή διαβίωση.
Πού είναι τώρα όλοι αυτοί που κυνηγήθηκαν και σφαγιάστηκαν σε πολέμους, που συγκεντρώθηκαν σε στρατόπεδα και βασανίστηκαν;
Που είναι όλοι αυτοί που διαδήλωσαν για δικαιώματα κι ελευθερίες , που μίλησαν για ισότητα και κάποτε γκρέμισαν τείχη;
Πόσες ακόμα ψυχές πρέπει να θυσιαστούν;
Υ.Γ Μακάρι όπως και σε άλλα άρθρα να μπορούσα να κλείσω αισιόδοξα , με ένα ελπιδοφόρο μήνυμα, αλλά στην περίπτωση αυτή , η ελπίδα είναι μακριά.Ωστόσο, μια Ευρωπαία γυναίκα είπε''«Ελευθερία! Πόσα στ' όνομά σου διαπράττονται εγκλήματα!»
Μαρί - Ζαν Ρολάν ντε λα Πλατιέρ
Ματίνα Στυλίδου
Ίσως την αποκαλέσουν ''Δεύτερο Μεσαίωνα'', ή ''Τα πιο Σκοτεινά χρόνια'', ή ''η εποχή που ο άνθρωπος δεν είχε καμία αξία''.
Και καλά εντάξει για την Αμερική πάντα γνωρίζαμε οτι είναι αυτή που προκαλεί τους πολέμους στο όνομα της δήθεν σωτηρίας των λαών ή καλύτερα του πετρελαίου.
Η Ευρώπη όμως ήταν αυτή που κράταγε τις ισορροπίες, που παρήγαγε πολιτισμό και τον διοχέτευε στον υπόλοιπο κόσμο, ''η Ευρώπη των εθνών, η Ευρώπη των λαών''.
Μια Ευρώπη που ειρωνικά τιμήθηκε το 2012 με το Νόμπελ Ειρήνης , την ώρα που είχε διαιρεθεί σε δυο μέρη κι είχε αναγκάσει τη νότια πλευρά της να ζει στη φτώχεια και στην εξαθλίωση,στο όνομα ενός χρέους που κανείς ποτέ δεν κατάλαβε πως δημιουργήθηκε και πως διογκώθηκε. Οδήγησε τον λαό της στην αυτοκτονία , βάζοντας ως θεμέλιο λίθο το χρήμα, απαιτώντας να το πάρει πίσω διπλά ή τριπλά χωρίς να ενδιαφέρεται για το πώς.
Και τώρα,όλως τυχαίως στο νότιο τμήμα της που είναι ανήμπορο πλέον να αντιδράσει με τόσες υπογραφές και τόσες συμφωνίες ,στριμώχνουν χιλιάδες μεταναστών και προσφύγων. Δημιουργώντας ενα μείγμα πολιτισμικό και κοινωνικό με ένα κοινό στοιχείο τη φτώχεια. Γηγενείς και ξένοι αναμειγνύονται για να επιτελέσουν ένα και μόνο σκοπό , να γίνουν τα φθηνά εργατικά χέρια της ''Ευρώπης των εθνών''.
Στην Ελλάδα μας λοιπόν, έρχονται συνεχώς πρόσφυγες και οικονομικοί μετανάστες, γινόμαστε μια μεγάλη αποθήκη ψυχών κι όσο κι αν βοηθήσουμε τους ανθρώπους αυτούς δεν θα καταφέρουμε τίποτα. Δεν μπορούμε να τους προσφέρουμε κάτι σημαντικό , το δικαίωμα να έχουν μια αξιοπρεπή διαβίωση.
Πού είναι τώρα όλοι αυτοί που κυνηγήθηκαν και σφαγιάστηκαν σε πολέμους, που συγκεντρώθηκαν σε στρατόπεδα και βασανίστηκαν;
Που είναι όλοι αυτοί που διαδήλωσαν για δικαιώματα κι ελευθερίες , που μίλησαν για ισότητα και κάποτε γκρέμισαν τείχη;
Πόσες ακόμα ψυχές πρέπει να θυσιαστούν;
Υ.Γ Μακάρι όπως και σε άλλα άρθρα να μπορούσα να κλείσω αισιόδοξα , με ένα ελπιδοφόρο μήνυμα, αλλά στην περίπτωση αυτή , η ελπίδα είναι μακριά.Ωστόσο, μια Ευρωπαία γυναίκα είπε''«Ελευθερία! Πόσα στ' όνομά σου διαπράττονται εγκλήματα!»
Μαρί - Ζαν Ρολάν ντε λα Πλατιέρ
Ματίνα Στυλίδου
