Με κάθε νέα γνωριμία τείνουμε να πέφτουμε στην ίδια λακκούβα. Δίνουμε μεγαλύτερη έμφαση στο τι πουλάμε και λησμονούμε το τι επιλέγουμε να αγοράσουμε.
Εάν οι άνθρωποι ήταν προϊόντα καλοδιαφημισμένα, τότε εμείς καλούμαστε να επιλέξουμε το καταλληλότερο προϊόν για χρήση.
Φυσικά το ίδιο ισχύει και για εμάς. Η εικόνα μας, η παρουσία μας, όσα λέμε, όσα κάνουμε αποτελούν τη διαφήμισή μας. Κι όσο απλά στεκόμαστε στο πάγκο μαζί με τα υπόλοιπα προϊόντα, τότε, όλα είναι εύκολα κι απλά. Λίγο η πίστη στον εαυτό μας, λίγο το εσωτερικό «ψώνιο», που όλοι κρύβουμε μέσα μας, θεωρούμε άκρως ρεαλιστική την πιθανότητα να αγοραστούμε πρώτοι από το υπόλοιπο σορό.
Τα πράγματα δυσκολεύουν, όταν ο υποψήφιος αγοραστής, σταθεί μπροστά μας. ίσως, το βλέμμα του περάσει από πάνω μας, ίσως, σταθεί και για λίγη ώρα και μας παρατηρήσει καλύτερα. Άν όμως, δεν απλώσει το χέρι του, δεν κάνει την κίνηση να μας πάρει, να μας απομακρύνει από το πλήθος, τότε, τι θα συμβεί μέσα μας και πόσο έτοιμοι είμαστε να το διαχειριστούμε;
Οι αμφιβολίες γεμίζουν το μυαλό μας, τόσο που φτάνουμε να ακούμε τις φωνές τους. Ακόμα κι αν δεν αγοράστηκε τίποτα από τον πάγκο μας, ακόμα κι αν κανένα άλλο προϊόν δεν πουλήθηκε , ο εγωισμός μας και η υπέρ του δέοντος, πρότερη αισιοδοξία μας, δεν μπορούν να μην κλονιστούν. Η ανασφάλεια μας κατακλύζει και το ερώτημα που θέτουμε στους εαυτούς μας είναι : «Γιατί» . Τι δεν είχαμε, τι δεν προσφέραμε, τι δε γυαλίσαμε αρκετά πάνω μας. Αναζητάμε τις αιτίες της απόρριψης και δεν αφιερώνουμε ούτε λίγο από το χρόνο μας, στο αν εμείς θέλαμε να επιλεχθούμε από το συγκεκριμένο άτομο.
Το λάθος μας, λοιπόν, είναι πως κανείς από εμάς δε θέτει τα κριτήρια και τους όρους του.
Πόσο πιο εύκολα θα ήταν τα πράγματα αν βάζαμε τα δικά μας κριτήρια και τις δικές μας ανάγκες πρώτες. Σίγουρα, για να προσελκύσεις ένα άτομο πρέπει να πουλήσεις όσο καλύτερα μπορείς το προϊόν σου, αλλά πρέπει κι εσύ να ελέγξεις την ποιότητα του προϊόντος που αγοράζεις.
Με δεδομένο ότι, εάν αυτό, που αναζητάς, δεν φροντίζει να έχει αξία, τότε δε θα έχει ούτε διάρκεια στο χρόνο. Εξάλλου όσο πιο ακριβό είναι αυτό που θες, τόσο πιο πολύ θα μοχθήσεις, για να το αποκτήσεις και τόσο πιο πολύ θα ανταμειφθείς όταν το κρατήσεις στα χέρια σου.
Έτσι, λοιπόν, πρέπει για λίγο, όλοι μας να βγούμε στην άκρη και να σκεφτούμε: «Τι πραγματικά είναι αυτό που ψάχνουμε τη δεδομένη στιγμή στη ζωή μας;». Εννοείται πως στην περίπτωση που ψάχνεις κάτι εφήμερο δεν έχεις λόγο να σκεφτείς τίποτα, απλά πράξε κι όπου σε βγάλει και για όσο σε βγάλει.
Στην περίπτωση, όμως, που οι μέχρι τώρα αναζητήσεις σου, κατέληγαν σε αδιέξοδο ή ο δρόμος τους ήταν συγκεκριμένος και η πορεία τους προδιαγεγραμμένη, τότε με τις τωρινές σου εμπειρίες και τα σημερινά σου θέλω, οφείλεις, να γνωρίζεις τι ψάχνεις και τι θέλεις.
Κάποιοι από εμάς για παράδειγμα, οι οποίοι βαρέθηκαν τα γυαλιστερά ρούχα και τις καλοχτενισμένες φράντζες, ψάχνουν για ανθρώπους, στους οποίους η εμφάνιση δε θα γίνεται αυτοσκοπός. Κάποιους που πέρα από την εικόνα τους, θα έχουν δυο λόγια να σου πουν, ένα χαμόγελο να σου χαρίσουν και κάτι πρωτότυπο για να σου δώσουν. Άτομα, που σέβονται πρώτα τους εαυτούς τους κι έπειτα δείχνουν το σεβασμό τους και στους άλλους. Κάποιους, που δεν παίζουν παιχνίδια εγωισμού, ούτε κρατάνε μούτρα.
Για να βάλεις βέβαια τέτοια κριτήρια και για να κάνεις τέτοιες επιλογές, θα πρέπει εσύ ο ίδιος πρώτα να έχεις πετάξει από πάνω σου, τις ανασφάλειες σου. Να 'έχεις πρώτα εσύ αποδεχτεί το προϊόν, που πουλάς,να το έχεις φτιάξει, όσο μπορείς να το έχεις καλλωπίσει κι όταν έρθει η ώρα να διαπραγματευτείς για αυτό, να σιγουρευτείς, πως η γυαλάδα του, δε θα ξεθωριάσει από τη χρήση.
Ματίνα Στυλίδου
