Έπειτα αλλάζεις τακτική , αρνείσαι να υποκύψεις στα προβοκάτσια των δεσμευμένων γύρω σου και googlareis ( εντάξει ...ψάχνεις στη μηχανή αναζήτησης της google) ''Πως να περάσω μόνη τις γιορτές'' ή ''Single την πρωτοχρονιά οδηγείες επιβίωσης'' Έλα ας μιλήσουμε ειλικρινά πέτυχε ποτέ τίποτα απ' όλα αυτά που έχεις διαβάσει;;;
Καταλήγεις λοιπόν στην έσχατη λύση ο,τι σου συμβαίνει το ονομάζεις ''μελαγχολία των γιορτών'' και με όλη σου τη στριμάδα και την κακομουτσουνιά επιλέγεις να εκδικηθείς τους πάντες και τα πάντα..''Θα δείτε τι θα πάθετε....σε ησυχία δεν θα σας αφήσω μαύρες γιορτές θα περάσετε...'' Ηρέμησε Σκρούτζ Μακ Ντακ τίποτα απ΄όλα αυτά δεν χρειάζεται....
Και τώρα ήρθε η ώρα για τη μεγάλη ερώτηση... την αντέχεις;;;;; Αν δεν είσαι σίγουρη μην προχωρήσεις παρακάτω.....
Για απαντησέ μου λοιπόν Γιατί είναι τόόόσο σημαντικό για σένα να είσαι με κάποιον τις γιορτές;;;;
Ύστερα απο πολύ φιλοσοφία και άπειρες συζητήσεις το συμπέρασμα είναι ένα ... αυτό που σε κάνει να νιώθεις έτσι δεν είναι η έλλειψη συντρόφου, στην τελική για αυτό υπάρχουν οι φίλοι, στην πραγματικότητα, η όλη μελαγχολία σου οφείλεται στις προσδοκίες που έχεις κάθε χρόνο.
Απο μικρές είτε εξαιτίας των διαφημήσεων και των καταναλωτικών προτύπων είτε λόγω της χαράς και της αναμονής για το καινούριο, το άγνωστο ,οι γιορτές έκρυβαν μέσα τους μια έκπληξη κι αυτή ήταν η προσδοκία μας.
Πάντα τις γιορτές, (έτσι έχουμε μάθει) περιμένουμε το δώρο μας.... όσο ήμασταν μικρές αυτό σήμαινε ενα κουτί με ωραίο περιτύλιγμα και φιόγκο κάτω απο το δέντρο...μεγαλώνοντας τα δώρα πήραν άλλη μορφή κι απέκτησαν άλλη αξία κι επειδή για την εξέλιξη αυτή πλέον δεν αποφασίζει κάποιος άγιος ή μπαμπάς..... αλλά η ίδια η ζωή, έχουμε έναν έντονο φόβο μην ξυπνήσουμε και δεν βρούμε το δώρο μας κάτω απο το δέντρο....
Υ.Γ Φρόντισε να περνάς καλά όχι μόνο τις γιορτινές μέρες, κι αν πιστέψεις πραγματικά στον Άγιο Βασίλη ίσως να σου φέρει το δώρο που ζήτησες....
Ματία Στυλίδου
