Σήμερα ένιωσα την ανάγκη να μιλήσω για τα όνειρα!Ξέρετε εκείνα τα όνειρα που σου χαλάνε τη μέρα , μόνο και μόνο επειδή ήταν απλά... όνειρα!!!
Κάπως έτσι ξεκίνησε η βδομάδα μου, χάλια δηλαδή.Το όνειρο που είδα ήταν κατηγορίας ζήσαμε εμείς καλά κι αυτοί καλύτερα (για σας που είστε ξενόφερτοι αρκεστείτε στο happily ever after) . Διότι κορίτσια μου , αυτά είναι τα ύπουλα όνειρα , τα όμορφα , τα ξεχωριστά , αυτά που εμφανίζεσαι ντυμένη βασίλισσα με αψεγάδιαστο πρόσωπο και κουάφ μοντέλου για σαμπουάν και στέκεις εκεί αγέρωχη και περήφανη ώσπου εμφανίζεται ο ιππότης σου, ( ναι τον λέμε ιππότη τώρα αλλά μιλάμε για το γνωστό ρεμάλι που σε παράτησε , σε έφτυσε , σου τσαλαπάτησε τη ψυχολογία) και σε διεκδικεί και σε κερδίζει και φεύγετε μαζί ιππεύοντας αγκαλιασμένοι στο σεληνόφως.
Κι όλα πάνε τέλεια κι εσύ έχεις αισθανθεί την ασφάλεια που έψαχνες,τίποτα δεν σε αγχώνει πια όλα πάνε έτσι όπως τα ήθελες και λίγο πριν το κοντινό σου στο πλάνο της ονειρικής ζωής , ξυπνάς κι είσαι μόνη στο άδειο σου κρεβάτι , στο σκοτεινό σου δωμάτιο με εμφάνιση κουναβιού που πάλεψε με αρκούδα κι έχασε και τίποτα απ όσα έζησες δεν έγιναν , και τίποτα απ όσα ένιωσες δεν πραγματοποιούνται. Πώς λοιπόν μετά , σε ρωτάω με πόνο ψυχής να σηκωθείς με κέφι και με όρεξη , πως να αδράξεις τη μέρα;;;
Κάπου διάβασα πρόσφατα πως αρχή όλων των παραμυθιών είναι τα όνειρα, όσα έβλεπαν οι άνθρωποι στον ύπνο τους τα διηγούνταν αργότερα σαν μικρές ιστορίες , παραμύθια που ήταν μεν ψεύτικα , έκρυβαν έναν αληθινό πόθο όμως, Σκέψου να ήσουν η σταχτοπούτα , να έμενες ορφανή , να ζούσε με την απαίσια μητριά σου και τις ψηλομύτες κόρες της , να καθάριζες όλη μέρα κι όλη νύχτα και γενιά να ήσουν ένα βήμα πριν τα χάπια. Στον ύπνο σου λοιπόν θα έβλεπες την καλή σου νεράιδα που βρήκε πρόχειρη μια κολοκύθα την έκανε άμαξα , σ έκανε κι εσένα κούκλα και σ έστειλε στο χορό όπου απ όλες τις τύπισσες ο πρίγκηπας ξεχώρισε εσένα γιατί είχες αυτό το αθώο βλέμμα αυτή την ταπεινή ομορφιά. Κι όχι μόνο σε ερωτεύτηκε αμέσως , εσύ το έπαιξες και δύσκολη και μετά αυτός έφαγε γη και ουρανό να σε βρει μ ένα γοβάκι στα χέρια να δοκιμάζει πόδια σε παπούτσι.
Ελάτε πείτε την αλήθεια πως θα νιώθατε αν πριν το ''ζήσανε αυτοί καλά'' , μαθαίναμε οτι άλλη μια μέρα ξημέρωσε και η σταχτοπούτα ξύπνησε έχοντας δει ένα υπέροχο όνειρο που θα θυμάται για όλη της τη ζωή...Τώρα όμως πρέπει να καθαρίσει το τζάκι...!!!
Έτσι είναι τα όνειρα λοιπόν , παραμύθια που όταν κλείνεις το βιβλίο και ξυπνάς απογοητεύεσαι γιατί ξέρεις πως η πραγματικότητα δεν τροποποιείται απλά μαθαίνεις να συμβαδίζεις μ αυτήν.
υ.γ, Υπομονή μέχρι να ρθει το βράδυ , εξάλλου να θυμάστε πως τα όνειρα είναι το μόνο πράγμα που μας ανήκει ολοκληρωτικά.
Ματίνα Στυλίδου
Κάπως έτσι ξεκίνησε η βδομάδα μου, χάλια δηλαδή.Το όνειρο που είδα ήταν κατηγορίας ζήσαμε εμείς καλά κι αυτοί καλύτερα (για σας που είστε ξενόφερτοι αρκεστείτε στο happily ever after) . Διότι κορίτσια μου , αυτά είναι τα ύπουλα όνειρα , τα όμορφα , τα ξεχωριστά , αυτά που εμφανίζεσαι ντυμένη βασίλισσα με αψεγάδιαστο πρόσωπο και κουάφ μοντέλου για σαμπουάν και στέκεις εκεί αγέρωχη και περήφανη ώσπου εμφανίζεται ο ιππότης σου, ( ναι τον λέμε ιππότη τώρα αλλά μιλάμε για το γνωστό ρεμάλι που σε παράτησε , σε έφτυσε , σου τσαλαπάτησε τη ψυχολογία) και σε διεκδικεί και σε κερδίζει και φεύγετε μαζί ιππεύοντας αγκαλιασμένοι στο σεληνόφως.
Κι όλα πάνε τέλεια κι εσύ έχεις αισθανθεί την ασφάλεια που έψαχνες,τίποτα δεν σε αγχώνει πια όλα πάνε έτσι όπως τα ήθελες και λίγο πριν το κοντινό σου στο πλάνο της ονειρικής ζωής , ξυπνάς κι είσαι μόνη στο άδειο σου κρεβάτι , στο σκοτεινό σου δωμάτιο με εμφάνιση κουναβιού που πάλεψε με αρκούδα κι έχασε και τίποτα απ όσα έζησες δεν έγιναν , και τίποτα απ όσα ένιωσες δεν πραγματοποιούνται. Πώς λοιπόν μετά , σε ρωτάω με πόνο ψυχής να σηκωθείς με κέφι και με όρεξη , πως να αδράξεις τη μέρα;;;
Κάπου διάβασα πρόσφατα πως αρχή όλων των παραμυθιών είναι τα όνειρα, όσα έβλεπαν οι άνθρωποι στον ύπνο τους τα διηγούνταν αργότερα σαν μικρές ιστορίες , παραμύθια που ήταν μεν ψεύτικα , έκρυβαν έναν αληθινό πόθο όμως, Σκέψου να ήσουν η σταχτοπούτα , να έμενες ορφανή , να ζούσε με την απαίσια μητριά σου και τις ψηλομύτες κόρες της , να καθάριζες όλη μέρα κι όλη νύχτα και γενιά να ήσουν ένα βήμα πριν τα χάπια. Στον ύπνο σου λοιπόν θα έβλεπες την καλή σου νεράιδα που βρήκε πρόχειρη μια κολοκύθα την έκανε άμαξα , σ έκανε κι εσένα κούκλα και σ έστειλε στο χορό όπου απ όλες τις τύπισσες ο πρίγκηπας ξεχώρισε εσένα γιατί είχες αυτό το αθώο βλέμμα αυτή την ταπεινή ομορφιά. Κι όχι μόνο σε ερωτεύτηκε αμέσως , εσύ το έπαιξες και δύσκολη και μετά αυτός έφαγε γη και ουρανό να σε βρει μ ένα γοβάκι στα χέρια να δοκιμάζει πόδια σε παπούτσι.
Ελάτε πείτε την αλήθεια πως θα νιώθατε αν πριν το ''ζήσανε αυτοί καλά'' , μαθαίναμε οτι άλλη μια μέρα ξημέρωσε και η σταχτοπούτα ξύπνησε έχοντας δει ένα υπέροχο όνειρο που θα θυμάται για όλη της τη ζωή...Τώρα όμως πρέπει να καθαρίσει το τζάκι...!!!
Έτσι είναι τα όνειρα λοιπόν , παραμύθια που όταν κλείνεις το βιβλίο και ξυπνάς απογοητεύεσαι γιατί ξέρεις πως η πραγματικότητα δεν τροποποιείται απλά μαθαίνεις να συμβαδίζεις μ αυτήν.
υ.γ, Υπομονή μέχρι να ρθει το βράδυ , εξάλλου να θυμάστε πως τα όνειρα είναι το μόνο πράγμα που μας ανήκει ολοκληρωτικά.
Ματίνα Στυλίδου
