Ξέρετε ποια είναι η πιο συνηθισμένη συζήτηση σε μια γυναικοπαρέα; Ναι σωστά, εμείς οι γυναίκες, οι σύγχρονες, είμαστε δυναμικές και ανεξάρτητες. Μάθαμε από τους πατεράδες μας να μην έχουμε ανάγκη κανένα αρσενικό, κάποιες βλέπαμε μπάλα, άλλες επισκευάζαμε μικρο δουλειές στο σπίτι, ενώ κάποιες οδηγήσαμε μηχανάκι πριν καν μπούμε στην εφηβεία. Μάθαμε το ρόλο μας πολύ καλά και κάποιες φορές φερθήκαμε σαν να έχουμε περισσότερη τεστοστερόνη από ορισμένους άντρες.
Οι γυναικείες συζητήσεις είναι σαν μια ατομική βόμβα, κάθε μια κουβαλάει τη δική της ερωτική περιπέτεια κι όταν την ρίχνει στο τραπέζι, οι υπόλοιπες προσπαθούν με νύχια και με δόντια να την εξουδετερώσουν. Η αλήθεια είναι πως οι άντρες χωρίζονται σε δυο κατηγορίες. Σε αυτούς που γουστάρουν και σε αυτούς που δεν γουστάρουν. Ακόμα κι αν λατρεύουμε να αναλύουμε στάσεις και συμπεριφορές, φράσεις, κοιτάγματα, μηνύματα και φωτογραφίες, μέσα μας όλες ξέρουμε την αλήθεια. Κι η πραγματικότητα ξεκινάει όταν αρχίζουμε να χάνουμε τη σιγουριά μας.
Το ένστικτό μας γνωρίζει πολύ καλά πως, όταν αρχίζεις να αναρωτιέσαι αν ο άλλος σε θέλει, τότε με σιγουριά σου απαντώ, πως δε σε θέλει. Οι αμφιβολίες και οι ανασφάλειες δεν είναι έμφυτες, δεν ξυπνάμε και κοιμόμαστε μ' αυτές. Γιατί, αν αυτό υφίστατο, τότε, θα τις είχαμε από την πρώτη στιγμή που θα γνωρίζαμε κάποιον. Είναι,όμως πολύ δύσκολο να επιβεβαιώσεις, αυτό που κατά βάθος ήδη γνωρίζεις και ατιλαμβάνεσαι.
Τότε είναι λοιπόν που ξεκινάει ο «Γολγοθάς» μας, ατέλειωτες συζητήσεις, άπειρα μηνύματα, ώρες χαμένες στο διαδίκτυο να ψάχνουμε αποδείξεις για την ενοχή κι ύστερα λίγο πριν τον ύπνο να επιστρέφει αυτό, που μας φαντάζει ως σαν τη λογική μας, να μας δίνει φρούδες ελπίδες και να μας καθησυχάζει: «σώπασε είναι απλά μια κακή στιγμή για εκείνον, θα φτιάξουν τα πράγματα.». Αλλά αυτό φοβόμαστε πως δε θα συμβεί και το πράγμα χειροτερεύει.
Αν ακόμα η ζωή δε σου χει δείξει την αγάπη της, τότε οι φίλες σου θα σε παραμυθιάζουν, κλείνοντας σου τα μάτια, θα σου λένε πως είσαι απλά υπερβολική και πως οι άντρες δεν κολλάνε σε λεπτομέρειες, όπως εμείς.
Αν πάλι η ζωή σου έχει δείξει την εκτίμησή της, οι φίλες σου, θα σου πουν την πραγματικότητα. Κι οι κανόνες είναι απλοί και κατανοητοί. Ναι, οι άντρες δεν πολυσκέφτονται όταν φλερτάρουν, αυτό όμως, δε σημαίνει πως πετάνε τυχαία λέξεις σχηματίζοντας μια πρόταση. Όπως κι εμείς, αυτό ακριβώς που σου λένε, αυτό εννοούν.
Έτσι λοιπόν, αν κάποιος σου πει πως δε θέλει σχέση, μη θεωρήσεις πως είναι μια πληγωμένη ψυχή που φοβάται. Αυτό που του συμβαίνει είναι ακριβώς, αυτό που σου αναφέρει. Δε θέλει σχέση και πρόσεχε, είναι ξεκάθαρο πως ό,τι και να κάνεις, δε θα θελήσει σχέση μαζί σου. Κι αυτό γιατί δεν περίμενε να σε γνωρίσει, δε θέλησε καν να μπει στη διαδικασία να σε δοκιμάσει. Ξεκάθαρα και με άπλετο ρεαλισμό διέκρινε από την αρχή το ρόλο που θέλει να έχεις στη ζωή του.
Κανόνας δεύτερος, όποιος θέλει να σε δει και να είναι μαζί σου, θα βρει χρόνο, χώρο και καιρό και θα το κάνει. Αν προτιμά να βγει με τον κολλητό του αντί να δει εσένα, αν είναι πολύ κουρασμένος και σου ακυρώνει τη συνάντηση, αν σου τάζει να βγείτε και δεν ορίζει ποτέ ούτε μέρος, ούτε μέρα, τότε απλά, δε θέλει να βγει μαζί σου. Αν σε γουστάρει, όπως ακριβώς εσύ νιώθεις την επιθυμία να μοιραστείς στιγμές μαζί του, έτσι θα θέλει κι εκείνος. Αν δεν είναι διατεθειμένος να το κάνει, τότε δεν τρέφει αυτή την επιθυμία, άρα δε σε θέλει αρκετά, άρα δεν έχεις κανένα λόγο να μείνεις.
Τέλος, το πιο σημαντικό απ όλα. Ο άντρας, ο οποιοσδήποτε άντρας, δεν πρέπει ποτέ να σε θεωρήσει δεδομένη. Ο έρωτας είναι ένα παιχνίδι, ένα παιχνίδι εγωιστικό και απρόβλεπτο. Όπως εμείς θα απορρίπταμε τον άντρα εκείνο που θα έτρεχε από πίσω μας, που θα μας έπρηζε με μηνύματα και τηλέφωνα, που θα είχε όλη την προσοχή του στραμμένη πάνω μας, έτσι κι εκείνοι θα απορρίψουν εμάς αν οι λέξεις «στενός κορσές» και «μις ανασφάλεια» γίνουν η δεύτερη φύση μας. Σε καμία περίπτωση δε θα θεωρηθεί μια γυναίκα ποθητή αν δεν παρουσιάζει τον εαυτό της ως τρόπαιο.
Πολλές φορές προσπαθείς να είσαι ξεκάθαρη, να δώσεις και να πάρεις, τα ίσα, τα δίκαια. Όμως, στον κόσμο μας τίποτα δε λειτουργεί με γνώμονα τη δικαιοσύνη. Κανείς δε θα εκτιμήσει την αφοσίωση και την ηθική σου ή ακόμα κι αν την εκτιμήσει , ποτέ δε θα τη θεωρήσει γοητευτική. Σίγουρα δεν είναι εύκολο να συνειδητοποιείς την αλήθεια και είναι περισσότερες οι φορές που την πατάς και χάνεις από εκείνες που πραγματικά κερδίζεις τη μάχη με το αντίθετο φύλο. Αυτό για να μη λησμονούμε τη φύση μας, την ευαίσθητη πλευρά που ακόμα έχουμε μέσα μας.
Φιλενάδα, να είσαι βεβαία, πως ο άντρας που την έχει πατήσει μαζί σου, θα βρίσκεται πάντα και με όποιο τρόπο μπορεί ή του επιτρέπουν οι συνθήκες δίπλα σου, να σου υπενθυμίζει την παρουσία του. Τα «ίσως», «μάλλον» ,«πιθανόν», τα «δε φταις εσύ αλλά εγώ», τα «έχω περάσει δύσκολα», τα« δεν ξέρω αν μπορώ» και ούτω καθ εξής σίγουρα δε δείχνουν θέληση. Κι όχι μόνο θέληση να είναι αυτός ο άνθρωπος με εσένα, αλλά ακόμα θέληση να διεκδικήσει, οτιδήποτε πραγματικά τον ενδιαφέρει και τον αφορά.
ΥΓ. «Ναι θα δεχτώ, πως οι ρόλοι έχουν χαθεί και πως πλέον, οι δυνατότητες και οι επιλογές είναι πολλές. Δεν μπορώ να προσπεράσω όμως το γεγονός ότι είμαστε ζώα, ζώα με συνείδηση και λογική. Έτσι προς το παρόν στο μυαλό μου ο άντρας θα παραμείνει ο κυνηγός κι η γυναίκα θα πρέπει ακόμα να προσπαθεί να ξεχωρίζει από το κοπάδι, με όποιο μέσο διαθέτει».
Στυλίδου Ματίνα
