Μέσα στο βούρκο της Ζωής
μέσα στην αδικία,
υπάρχει μια λέξη ιερή
που λέγεται ΦΙΛΙΑ.....
Όπως καταλαβαίνεται σήμερα θα μιλήσουμε για τη φιλία. Ο άνθρωπος ως ον κοινωνικό έχει από τη φύση του την ανάγκη να είναι μέρος μια ομάδας, μιας κοινωνίας, να ανήκει σε ένα κοινωνικό σύνολο. Συχνά, εως πολύ συχνά, χρησιμοποιούμε στην καθημερινές συνομιλίες με τους γύρω μας την έκφραση "ρε φίλε". Και ιδού το μεγάλο ερώτημα! Πόσοι από αυτούς που αποκαλούμε "φίλους" είναι πράγματι φίλοι μας, τους νιώθουμε φίλους μας και πόσοι αποτελούν απλά παρεάκι ή απλούς περαστικούς σε στιγμές της ζωής μας; Την
απάντηση δύσκολα μπορεί να την δώσει
κανείς. Οι λόγοι είναι πολλοί. Αρκεί να
αναρωτηθεί ο καθένας από εμάς την έννοια
της λέξης αυτής.
Οι φίλοι δεν είναι απλά μια ομάδα, ένα σύνολο, αλλά είναι μια ζωτική ανάγκη, μια συμπλήρωση και ολοκλήρωση του ατόμου. Λέγεται πως οι φίλοι μας είναι η οικογένεια που έχουμε επιλέξει. Φιλία δεν είναι τα κοινά ενδιαφέροντα, οι ταιριαστοί χαρακτήρες, οι άνθρωποι που θα βγούμε για ένα καφέ ή ένα ποτό αλλά και οι άνθρωποι που θα είναι δίπλα μας ανιδιοτελώς σε κάθε στιγμή της ζωής. Στη χαρά και τη λύπη, στην επιτυχία και την αποτυχία, στο γέλιο και στο δάκρυ, στα ταξίδια, σε κάθε στιγμή που θα συντροφεύει μια ζωή τις αναμνήσεις μας!
Φίλος μπορεί να είναι ένας συνομήλικός μας ή και ένα άτομο με διαφορά ηλικίας, του ίδιου φύλου αλλά και του αντίθετου φύλου, κάποιο μέλος της οικογένειάς μας(π.χ αδελφός/ή), ο οποιοσδήποτε με λίγα λόγια. Σημασία δεν έχει ποιος είναι ο φίλος μας αλλά ποιοι είμαστε όταν βρισκόμαστε μαζί με αυτόν που αποκαλούμε φίλο μας.
Μια φιλία θεμελιώνεται με το σεβασμό, την ειλικρίνεια, τη συμπάθεια, την κατανόηση, τη συμπαράσταση, τον αμοιβαίο συμβιβασμό, τις στιγμές και τις αναμνήσεις, την αγάπη που δημιουργείται. Σε κάθε φιλία είναι βεβαίως ξεχωριστά τα στοιχεία που την πλαισιώνουν και την κάνουν μοναδική, αυτά τα ξέρει έκαστος για τις δικές του φιλίες ή αν δεν τα ξέρει αρκεί να αναρωτηθεί τι είναι για αυτόν η φιλία και τι την κάνει μοναδική.....
Μια φιλία όσο δύσκολα χτίζεται τόσο εύκολα γκρεμίζεται όμως!! Είναι σαν ένα καθρέφτη, βλέπουμε πάνω του το ομοίωμα αλλά αν ραγίσει ή σπάσει ο καθρέφτης δεν κολλάει, δεν ενώνονται όλα του τα κομμάτια, ούτε το ομοίωμα δείχνει το ίδιο μετά. Έτσι και με τη φιλία, αν για κάποιο λόγο διαραχθεί δεν είναι δυνατό να σημαίνει το ίδιο μετά. Οι άνθρωποι αλλάζουν μετά και αλλάζει και η οπτική τους.
Και στο σημείο αυτό θα θέσω ένα ερώτημα....Εφόσον όλοι μας θέλουμε μια γερή φιλία, ανθρώπους που να είναι δίπλα μας ανιδιοτελώς, καλοπροαίρετα σε κάθε στιγμή της ζωής μας, μια σχέση ειλικρινή, αμοιβαία γιατί οι ανθρώπινες σχέσεις και οι πραγματικές φιλίες είναι δυσεύρετες; Γιατί οι ανθρώπινες σχέσεις αντί να δυναμώνουν με τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει η κοινωνία μας καθημερινά δυσχεραίνουν και εκλείπουν; Προτείνω ο καθένας από εμάς να επαναπροσδιορίσει την έννοια φιλία και τι ζητά από τους αυτή και να αρχίσει να το κάνει πράξη και ίσως με αυτό τον τρόπο, δίνοντας δηλαδή αυτό που ζητούμε, να το εισπράξουμε κιόλας.....



Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου