Τι λάθος κάνω ;;;;

Δεν ξέρω τι άλλο να κάνω μ εσένα, τα έχω χάσει. Πίστεψα αυτή τη φορά ότι τα έκανα όλα σωστά. Σε άφησα να οδηγήσεις τη διαδρομή μας κι εγκατέλειψες λίγο πριν το τέρμα... Ποτέ δεν κατάλαβα το γιατί, εξήγηση καμία. Έτσι απλά το έκανες πιο δύσκολο... πιο δύσκολο να δεχτώ το αποτέλεσμα, πιο δύσκολο να σε ξεχάσω, πιο δύσκολο να φύγω...

 Κι εγώ έμεινα εκεί που με άφησες, δεν κουνήθηκα, δεν κοίταξα πίσω , ούτε μπροστά.Βήματα δεν έκανα άλλα δεν ήθελα. Δεν θα σου πω ότι με πλήγωσες και δεν μπόρεσα,ούτε θα κλάψω για όσα τελικά αρνήθηκες. Για έναν ανεξήγητο λόγο απλά μένω εδώ. Δεν θέλω να προχωρήσω, δεν θέλω να αλλάξω κατεύθυνση.

Θέλω απλά να ξέρω τι σ έκανε ν αλλάξεις γνώμη, τι σ έκανε να μ αντιμετωπίζεις σαν ξένη, σαν μια απλή γνωστή. Δεν ήμουν αυτό για σένα και το ξέρεις. Το είδα στα μάτια σου... το βλέπω ακόμα.

Το περίεργο είναι πως πίστεψα ότι τα έκανα όλα σωστά αυτή τη φορά. Έδειχνες το δρόμο και σ ακολουθούσα, άρχιζες κάτι και το συνέχιζα. Κι όμως με κάνεις να νιώθω τόσο χαζή. (πήγα να το παίξω αλεπού κι αποδείχθηκα μπούφος) Αλλά έτσι δε λένε το έξυπνο πουλί από τη μύτη πιάνεται.

Για σένα δεν ξέρω τι να πιστέψω...η συμπεριφορά σου άλλαξε σαν τη νύχτα με τη μέρα. Είσαι απλά τρελός ή έγινε κάτι άλλο; Κανείς δεν ξέρει κ απάντηση δεν θα πάρω ποτέ.όμως κάθε φορά που σε βλέπω, είναι σαν να μου μιλάς.Σαν να ξέρω τι νιώθεις και τι σκέφτεσαι, που όμως δεν το δείχνεις, δεν το λες και βγαίνω πάντα ψεύτρα!

Καμιά φορά σκέφτομαι πως ίσως εγώ έκανα κάτι λάθος, εκμεταλευτικά ίσως παραπάνω όσα μου έδειξες ή δεν εκμεταλεύτηκα αυτά που έπρεπε.Όμως όχι δεν θα σου κάνω τη χάρη να τα ρίξω σ εμένα, εγώ θύμα δεν γίνομαι.!!!! 

Το πρόβλημα είναι καθαρά δικό σου, εγώ είμαι εδώ με βλέπεις.....με ξέρεις.... Όταν σου είπα πως η αρχή του καλού και του κακού στη ζωή σου από δω και πέρα θα είμαι εγώ το εννοούσα!!!

υγ1 Επειδή πολλές από σας μας ζητάτε συμβουλές για τέτοιες καταστάσεις, να ξέρετε πως δεν υπάρχει σωστό ή λάθος. Αν νιώσατε πως κάποιος σας ήθελε ή σας γούσταρε, τότε ναι το έκανε. Αν πάλι δεν προχώρησε το πράγμα δεν φταίτε εσείς.Κανείς δεν μπορεί να σας επιβάλλει ,ούτε ακόμα κι ο ίδιος σας ο εαυτός να βγάλετε από τη ζωή σας ανθρώπους που σας ενδιαφέρουν. Αυτό παίρνει το χρόνο του και θέλει υπομονή. 

υγ2 Μερικές φορές αρνούμαστε να προχωρήσουμε σε άλλη κατάσταση ακόμα κι αν το παιχνίδι είναι χαμένο!!!  ίσως η καρδιά μας κάτι να ξέρει...