Κυρίες και κύριοι η φοιτήτρια , δηλαδή εγώ επέστρεψε. Μετράμε γύρω στον ένα μήνα και κάτι που τα μεγαλύτερα Πανεπιστήμια της χώρας παραμένουν κλειστά . Η υπομονή μου ναι έχει αρχίσει πλέον και εξαντλείτε όχι όμως ενάντια στους εργαζόμενους αλλά στα όσα εκτυλίσσονται γύρω απ' αυτούς και κατά συνέπεια γύρω απο μας.
Το πρώτο πράγμα που μου έχει κάνει εντύπωση και θέλω να τονίσω είναι η συνεχής απαξίωση των μέσων μαζικής ενημέρωσης στο θέμα αυτό. Τι εννοώ πως αν υπάρξει είδηση αυτή θα καταλαμβάνει κάποια λεπτά και φυσικά θα αντιμετωπίζεται με περίσσια απαξίωση. Εν μέρει το καταλαβαίνω, βλέπετε είναι λάθος το timming , εδώ ο κόσμος χάνεται , κι εμείς θα ασχολούμαστε με τη παιδεία αυτής της χώρας,πιπέρι στο στόμα μην το ξαναπείτε. Το τεράστιο κι απ' ότι φαίνεται μοναδικό μας πρόβλημα είναι αυτοί που δένουν, αυτοί που βρίζουν, αυτοί που θεωρούν την ελευθερία προτέρημα , εν ολίγοις , αυτοί που δεν έχουν παιδεία.
Κανείς όμως απ' όλους αυτούς τους επικριτές και ''εξυπνάκηδες'' που βγαίνουν στα κανάλια και μιλάνε δεν αναρωτήθηκε Τι λάθος έγινε και οι άνθρωποι αυτοί και ενδεχομένως και οι υποστηρικτές τους στερούνται παιδείας; Όλα είναι αλληλένδετα μεταξύ τους και φυσικά τίποτα δεν είναι τυχαίο. Η υποβάθμιση της κοινωνίας, του ανθρώπου, των θεσμών ξεκίνησε απο την υποβάθμιση της ίδιας της εκπαίδευσης . Το έχουμε πάρει όμως ως δεδομένο πως θα στερούμαστε σ'αυτή τη χώρα εκπαίδευσης και παιδείας που πλέον δεν μας ενοχλεί αν υποβαθμιστεί ή αν αφανιστεί ως δημόσιος φορέας.
Όλα αυτά βέβαια είμαι σε θέση να τα λέω εκ του ασφαλούς όντας στην πόλη μου και όντας τελειόφοιτη. Δεν μπορώ να πω με σιγουριά τι θα έλεγα και τι θα υποστήριζα αν πλήρωνα νοίκι κι οι γονείς μου στερούνταν για να μπορέσω να σπουδάσω και να ζήσω αξιοπρεπώς. Ούτε όμως μπορώ να αντιληφθώ πλήρως και όλους αυτούς που χάνουν τη δουλειά τους ή που μέσα απο αυτόν τον αγώνα προσφέρουν και σε άλλους.Ίσως γιατί εγώ ξεκινάω με δεδομένο μου πως ότι κάνω τώρα δεν θα έχει άμεσα αποτελέσματα και πως φυσικά για να χάσω τη δουλειά μου θα πρέπει πρώτα να κατορθώσω να έχω δουλειά.
Δυστυχώς πέρα από προβλέψεις δεν μπορώ να είμαι σίγουρη για το τι μέλλει γενέσθαι , ίσως το σθένος των απεργών να εξασθενήσει κι ίσως να κάμψουν οι αντιστάσεις κι όλοι αυτή η ιστορία τελικά να λήξει άδοξα αποδεχόμενοι όλοι μας για άλλη μια φορά την κατάσταση. Θέλω να πιστεύω όμως πως κάποια στιγμή θα μπει ένα τέλος. (ήμουν έτοιμη να γράψω στις απαιτήσεις των δανειστών, είναι όμως όντως εκείνοι ο ''εχθρός'' ή αυτός βρίσκεται τελικά πιο κοντά μας;)
Υστερόγραφο : Κι επειδή θέλω να διατηρείται τις ελπίδες σας και να μην πέφτει το ηθικό σας , η ευχάριστη είδηση της εβδομάδας είναι πως σύμφωνα με τον υπουργό οικονομικών θα καταφέρουμε επιτέλους να βγούμε απο την κρίση. Πότε; Μα εδώ είναι το καλό... σε 50 χρόνια απο τώρα. Ναί καλά διαβάσατε..... Μόνη μου ευχή μέχρι τότε να μην είμαι ακόμα μια τελειόφοιτη!!!!
Τα σέβη μου,
Ματίνα Στυλίδου
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου