ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΖΩΗΣ - ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ VS ΖΩΗ ...

''Άλλη μία αυτοκτονία σήμερα στην περιοχή.....'' , '' Άλλος ένας άνθρωπος έδωσε τέλος στη ζωή του.." . Θέματα που αναφέρονται σε ενημερωτικές εκπομπές και ειδήσεις με τη διαφορά όμως πως ο εκάστοτε παρουσιαστής χρησιμοποιεί φράσεις που δηλώνουν τη συχνότητα πλέον και δεν έχουν κανένα ίχνος έκπληξης ή εντυπωσιασμού.Το  σοκαριστικό πως πλέον αφορά νέα άτομα που ακόμα δεν πρόλαβαν  ουσιαστικά να ζήσουν . Στην Ελλάδα του 2013, της οικονομικής κρίσης και των συνεχόμενων μέτρων το να δίνει ένας άνθρωπος τέλος στη ζωή του έχει γίνει καθημερινό φαινόμενο, είναι πλέον κάτι που συμβαίνει συχνά και είναι αυτό που λέμε πως ''η αρχή είναι δύσκολη, μετά το συνηθίζεις''.

Γιατί μιλώντας ειλικρινά πλέον κανείς δεν εντυπωσιάζεται, απλώς σκύβει το κεφάλι για λίγο, λυπάται, εύχεται να μην τον αγγίξει και προχωράει.Έτσι όμως δεν είναι κι η ζωή; Προχωράει...Εξελίσσεται....Συνεχίζεται....

 Προσωπικά, αυτό που αναρωτιέμαι κάθε φορά είναι αν αξίζει, αν το να δίνεις τη ζωή σου, το να την απαρνιέσαι έχει κάποιο όφελος.Όσο κι αν το ψάχνω ομολογώ πως δεν το βρίσκω. Δεν είμαι σε θέση φυσικά να αντιληφθώ τη ψυχολογία, τη ψυχοσύνθεση κάποιου που αποφασίζει να κάνει ενα τέτοιο βήμα. Σίγουρα κανενός η ζωή δεν είναι στρωμένη με ροδοπέταλα,( όλοι ελπίζουμε να γίνει έτσι όμως κάτι τέτοιο δεν γίνεται πλην ελάχιστον εξαιρέσεων), όλοι σε μεγάλο ή σε μικρό βαθμό αντιμετωπίζουμε δυσκολίες και φυσικά υπάρχουν πολύ παράγοντες που θα καθορίσουν αν κάποιος μπορεί να αντέξει και να ξεπεράσει μια δυσκολία κι αν αντίστοιχα κάποιος άλλος λυγίσει.

Εδώ θέλω να απενοχοποιήσω ένα ακόμα taboo  για την κοινωνία μας.Πάρτε το απόφαση και βάλτε το καλά στο μυαλό σας, το να λυγίζει κάποιος μπροστά σ' ένα πρόβλημα δεν είναι κακό, ναί όπως τ ' ακούτε... συμβαίνει... και συμβαίνει και στις καλύτερες οικογένειε!!!!. Το πρόβλημα εμφανίζεται όταν περνάει ο καιρός και δεν λέει να σηκωθεί και να σταθεί στα πόδια του.Ίσως αυτό να μην μπορεί να το κάνει μόνος του, ίσως να χρειάζεται βοήθεια, στήριξη , καθοδήγηση, ή απλώς λίγο παραπάνω χρόνο.

Έπειτα όμως απ΄αυτό συμβαίνει κάτι μαγικό κατ΄εμέ. Στα χειρότερα σου είναι που αντιλαμβάνεσαι οτι αξίζει να ζήσεις, ή αλλιώς το κοινότυπο πλέον σλόγκαν  αντιλαμβάνεσαι πως ''Η ζωή είναι ωραία''. Το κατανοούν όλοι;;; προφανώς και όχι για να έχουμε αυτά τα αποτελέσματα!!! Δυσκολεύονται να το κατανοήσουν  είτε γιατί δεν το βλέπουν είτε γιατί δεν επιθυμούν να το δούν.

Θα αναρωτηθεί κανείς πώς η ζωή είναι ωραία στη Ελλάδα;;;;;, με τόση ανεργία, με την κρίση, με τις κοινωνικές ανισότητες,με όλη αυτή την σκιά που χει πέσει πάνω μας. ΄Προφανώς αν κάποιος θέσει αυτούς τους παράγοντες να μη βρεί διέξοδο. Αν όμως αλλάξει δεδομένα , θα έχει κι άλλα αποτελέσματα. Εχουμε μάθει να ζούμε εξαρτημένοι΄... όχι  όμως απο ανθρώπους αλλά απο υλικά κι αυτό που πριν χρόνια το γράφαμε σαν έκθεση ιδεών στα μειονεκτήματα της ανάπτυξης τώρα τελείως ειρωνικά στην ίδια τη ζωή μας το χουμε τοποθετήσει σε ζωτικά σημεία εξάρτησης.Όταν καθ'ένας αντιληφθεί πως τις ψυχικές ανάγκες τις καλύπτεις με συναισθήματα κι οχι με το iphone5 (που ενδεχομένως δεν μπορεί και να αγοράσει), τότε θα θέλήσει να ζήσει.

Υστερόγραφο : Ζήσε τη ζωη σου στο έπακρο, μη φοβηθείς να λυγίσεις, θυμήσου πως όσο πόνο σου προκαλεί , άλλη τόση ευτυχία σου προσφέρει. Η ζωή είναι ανεκτίμητο δώρο χωρίς κάρτα αλλαγής!!!!


                                                                                                                    Ματινα Στυλίδου