Θα με άντεχες;

Κάποτε τόλμησα να θελήσω παραπάνω πράγματα από αυτά που άντεχα, από αυτά που κάποιοι ήταν διατεθειμένοι να μου δώσουν. Τότε, δεν το καταλάβαινα, ήμουν ευχαριστημένη από τα λίγα και σαν υπνωτισμένη ακολουθούσα το ρεύμα.
Κάποτε δεν τόλμησα να βάλω όρια ή αν τα έβαζα, τα αναιρούσα απότομα, επειδή φοβόμουν, μήπως χάσω όσα, τότε θεωρούσα πολύτιμα για μένα.

Ξέρεις, όπως όλοι, κάποια στιγμή ερωτεύτηκα, πόθησα, θέλησα, διεκδίκησα και πάλι όπως πολλοί εκεί έξω, πιθανόν όπως κι εσύ, απέτυχα. Ο πόθος κι ο παράφορος έρωτας μου, δεν ήταν παρά μια φούσκα, κάτι το ψεύτικο, το λίγο, που δεν άντεξε στα δύσκολα, που σαν κλαράκι έσπασε κι ύστερα το πήρε ο αέρας. Όσες φορές, όμως κι αν έχανα το δρόμο μου, πάντα έδειχνα πείσμα και υπομονή. Τολμούσα να γυρίσω πίσω. Επέστρεφα, όχι στους ίδιους ανθρώπους, αλλά στις ίδιες καταστάσεις. Νόμιζα, αφελώς, πως αν άλλαζα τα πρόσωπα γύρω μου, τότε θα άλλαζα και την έκβαση.

Χρειάστηκε να φάω τα μούτρα μου, αρκετές φορές, για να καταλάβω επιτέλους, πως δεν έφταιγαν τα πρόσωπα, αλλά εγώ. Όλοι, εξάλλου, ήταν δικές μου επιλογές, δικά μου λάθη κι έπρεπε κάποια στιγμή να αναλάβω τις ευθύνες μου για αυτά. Σε ένα από αυτά τα στραβοπατήματα, αποφάσισα να αλλάξω. Να αλλάξω εγώ, απέναντι στους άλλους. Σταμάτησα να δίνω απλόχερα, άρχισα να φιλτράρω καλύτερα τα δεδομένα μου κι έγινα πιο καχύποπτη με τη στάση και την πρόθεση των άλλων.

Θα ήταν ψέμα, αν έλεγα, πως το σχέδιο μου, χαρακτηρίζεται επιτυχημένο. Κάποιες φορές, όσο πιο δύσκολο γίνεται κάτι, τόσο πιο πολύ κάποιοι άλλοι θέλουν να το κατακτήσουν, να το κατοχυρώσουν.

Αν αναρωτιέσαι λοιπόν, γιατί φέρομαι έτσι, γιατί διαφέρω, για ποιο λόγο δε διεκδικώ αυτό που θέλω, η απάντηση μου είναι απλή: «Γιατί μεγάλωσα πια.»

 Δε ξέρω αν ωρίμασα ή αν ηλικιακά έχω φτάσει πια σε αυτό το σημείο, ίσως έχω κι άλλα χρόνια μπροστά μου.

Όμως, δεν έχω ούτε την όρεξη, ούτε το κουράγιο να παίζω παιχνίδια με κίνδυνο να χάσω. Πλέον, όλα μου τα παιχνίδια γίνονται εκ του ασφαλούς. Διεκδικώ μέχρι εκεί που με παίρνει, ζητώ, μέχρι εκεί που είσαι διατεθειμένος να μου δώσεις.
Δε θα επιβάλλω την παρουσία μου και δε θα παίξω κρυφτό πίσω από λέξεις και υπονοούμενα.

Τα έκανα, τα έζησα κι όσο κι αν ιντριγκάρουν το μυαλό και το πνεύμα μου, προτιμώ να τ' αφήσω στην άκρη.
Έχω άπλετο χρόνο να σου διαθέσω και την πρόθεση να το κάνω. Θέλω να σε γνωρίσω, θέλω να σε φλερτάρω και να σε διεκδικήσω, θα πρέπει όμως να μου αποδείξεις ότι το αξίζεις.

Δεν είμαι σαν τις άλλες κι ίσως, πλέον, να το έχεις καταλάβει, ζητώ άλλα πράγματα από τη ζωή. Θέλω να ζήσω, να δω, να γευτώ, να μυρίσω, να νιώσω. Να καθίσω στην ακροθαλασσιά και να δω την Ανατολή, να γελάσω δυνατά, να τραγουδήσω ( έστω και φάλτσα) το αγαπημένο μου τραγούδι, χωρίς να χάσω τον εαυτό μου και χωρίς να δεσμευτώ για τη διάρκεια τους. Ψάχνω κάποιον να μοιραστούμε εμπειρίες και στιγμές, κάποιον που θα θέλει να πραγματοποιήσει τα όνειρά του μαζί μου.

 Αντέχεις; 

                                                                                                                       Ματίνα Στυλίδου