
Το μόνο πράγμα ίσως που δεν πρέπει να σταματήσουμε να κάνουμε ως άνθρωποι είναι να ονειρευόμαστε.Τα όνειρα μας ηρεμούν, μας γαληνεύουν, μας βοηθούν να ξεφύγουμε και κάποιες φορές μας επανεκκινούν και προσδιορίζουν απο την αρχή τους στόχους μας.
Προσέξτε όμως δεν μιλώ για φιλοδοξίες ή για στόχους, γιατί αυτά έχουν συγκεκριμένη στρατηγική υλοποίησης και κανένα είδος συναισθήματος μέσα τους, ούτε ψίχα..
Ονειρεύομαι σημαίνει , βιώνω μια σειρά απο ήχους , εικόνες, αισθήσεις , ιδέες και συναισθήματα και συνήθως δεν έχουν καμία σχέση και δεν ανταποκρίνονται στην καθημερινότητα.Όνειρα και ρεαλισμός δεν συνδέονται!!!
Εξάλλου κι αυτός είναι ο σκοπός του ονείρου, ναι νιώθουμε πως πραγματικότητα μας είναι εστω και για λίγο κάτι άλλο, διαφορετικό , καλύτερο. Κάνουμε όνειρα γιατί έχουμε ανάγκη να παρασύρουμε το μυαλό μας σε κάτι άλλο. Να του δώσουμε την ευκαιρία να ''δεί'' με μια άλλη οπτική τη ζωή μας. Σαν ένα σενάριο Χ το οποίο ίσως να είναι ακραίο ή μη βιώσιμο άλλα δεν παύει να υπάρχει σαν πιθανότητα, δεν παύουμε εμείς να πιστεύουμε οτι μπορεί και να συμβεί.
Πότε όμως ξεκινάμε να ονειρευόμαστε; Ποιo είναι το σημείο εκείνο που έnας διακόπτης μέσα μας γυρνάει και δημιουργεί μια άλλη πραγματικότητα , εικονική;
Εδώ πρέπει να χωρίσουμε τους ανθρώπους σε δυο κατηγορίες. Οι άνθρωποι της πρώτης κατηγορίας, είναι οι λεγόμενοι ρεαλιστές , πραγματιστές, οι άνθρωποι της κατηγορίας αυτής ονειρεύονται σπάνια, δεν πιστεύουν πως η όλη διαδικασία του ονείρου θα τους βοηθήσει, ούτε παίρνουν κάποια ευχαρίστηση απο αυτό. Η κατηγορία αυτή λειτουργεί εκ του ασφαλούς κι αν και κάποιοι θα τους χαρακτήριζαν κι ως ''αναίσθητους'', στην πραγματικότητα είναι ακριβώς το αντίθετο.
Στην δεύτερη κατηγορία ανήκουν οι ονειροπόλοι , οι άνθρωποι εκείνοι που πριν καν ξεκινήσει κάτι στη ζωή τους, πριν καν πάρει την οριστική του μορφή εκείνοι έχουν ήδη ονειρευτεί την εξέλιξή του, σαν άλλες Πυθίες , το έχουν ήδη οραματιστεί.
Το να κάνεις όνειρα, είναι ένα ρίσκο, αν και όσο αυτά διαρκούν είσαι ευτυχείς , είσαι προστατευμένος γιατί έχεις παραλληλίσει, έχεις συνδυάσει τις ελπίδες με τα όνειρά σου. Όταν όμως έρθει η μοιραία ώρα της αλήθειας , τα όνειρά σου μπορεί αν σε προδώσουν , μπορεί να μετατραπούν σε εφιάλτη.
Αυτή είναι η παγίδα με τα όνειρα κι αυτός είναι κι ο λόγος που η πρώτη κατηγορία δεν τα επιλέγει, όταν τα όνειρά σου αποδεικνύονται φούσκα και ξεφουσκώνουν σκάνε πάνω σου κι η μετάβαση στην πραγματικότητα είναι πολυ πιο δύσκολη. Αντιθέτως, παραμένοντας πραγματιστής δεν κινδυνεύεις δεν ρισκάρεις να πέσεις έξω , ούτε να βρεθείς εξ απήνης.
Ξέρεις τι σε περιμένει κι έχεις βάλει όλα τα όπλα στη φαρέτρα σου για να τ αντιμετωπίσεις. Αν επιλέξεις να μην ονειρευτείς όμως θα είναι σαν να έχεις χάσει όλες τις μάχες στον πόλεμο με τον εαυτό σου.
Υ.γ1 Όσο και να τ αποφεύγει κανείς δεν γίνεται να ζήσει χωρίς όνειρα, κάπως ,κάπου , κάποτε θα σε κάνει να βγείς απο το ασφαλές κουφάρι σου και να αναζητήσεις αυτό το κάτι παραπάνω για τον εαυτό σου.
Υ.γ 2 Σίγουρα θα μπορούσαν οι κατηγορίες να γίνουν 3 , όμως αυτό θα σήμαινε πως θα έπρεπε να συμπεριληφθούν και οι αλα καρτ ονειροπόλοι, στους οποίους εγώ προσωπικά δεν πιστεύω...
Υ.γ 3'' Το γέλιο είναι διαχρονικό , η φαντασία δεν έχει ηλικία και τα όνειρα είναι παντοτινά'' Walt Disney
Ματίνα Στυλίδου
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου